A brief introduction I am a French engineer specializing in data science, currently living in Łódź, Poland. My journey into oil painting began rather unexpectedly during a family painting session on holiday in Agay, bathed in the radiant light of the french Côte d’Azur. That first encounter with the brush was a revelation, and ever since, painting has become a central part of my life.My work explores the interplay of vibrant colors and contrasts, inviting the viewer to look beyond the surface and discern subtle symbols and narratives. I strive to create visual spaces where imagination and interpretation come to life. Each piece is a unique dialogue between inspiration and emotion, shaped by the rich cultural landscapes that surround us.
Je suis ingénieur français spécialisé en data science, actuellement installé à Łódź, en Pologne. Ma découverte de la peinture à l’huile s’est faite assez inattendue lors d’une séance familiale de peinture pendant des vacances à Agay, baignés dans la lumière éclatante de la Côte d’Azur. Cette première rencontre avec le pinceau fut une révélation, et depuis, la peinture occupe une place centrale dans ma vie.
Mon travail explore l’interaction des couleurs vives et des contrastes, invitant le spectateur à regarder au-delà de la surface et à discerner des symboles et des récits subtils. Je m’efforce de créer des espaces visuels où l’imagination et l’interprétation prennent vie. Chaque œuvre est un dialogue unique entre inspiration et émotion, façonné par les paysages culturels riches qui nous entourent.
Jestem francuskim inżynierem specjalizującym się w data science, obecnie mieszkającym w Łodzi w Polsce. Moja przygoda z malarstwem olejnym zaczęła się dość niespodziewanie podczas rodzinnej sesji malarskiej na wakacjach w Agay, skąpanej w promieniach słonecznych francuskiego Lazurowego Wybrzeża. To pierwsze spotkanie z pędzlem było prawdziwym objawieniem, i od tamtej pory malarstwo stało się centralną częścią mojego życia.
Moje prace eksplorują grę żywych kolorów i kontrastów, zapraszając widza do spojrzenia poza powierzchnię i dostrzeżenia subtelnych symboli oraz narracji. Staram się tworzyć przestrzenie wizualne, w których wyobraźnia i interpretacja ożywają. Każde dzieło to unikalny dialog między inspiracją a emocją, kształtowany przez bogate kulturowe pejzaże, które nas otaczają.
Candle Light (50cm x 70cm, 2026)
The light doesn't come from the flame, it comes from the candles themselves. In other words, it reveals everything without showing a thing.This work embodies the artist’s mastery of gesture and material, presented in a 50×70 cm format that commands presence. Layers of paint overlap and intersect, with light emerging through a nuanced interplay of warm and cool tones. The palette knife carves sharp edges and vibrant surfaces, producing a dynamic rhythm that engages the viewer on multiple levels.The composition’s chromatic richness and structural depth create a contemplative tension, drawing the observer into a personal, sensory experience. Each layer, each mark, speaks to both discipline and intuition, reflecting the delicate balance between control and spontaneity that defines the artist’s vision.Positioned within the contemporary abstract market, this painting represents a premium collectible, combining technical excellence, expressive intensity, and singular artistic voice. It is a work that not only commands attention but invites reflection—a painting that reveals its complexity over time.
La lumière ne vient pas de la flamme, elle vient des bougies elles-mêmes. En d’autres termes, elle révèle tout sans rien montrer.
Cette œuvre incarne la maîtrise du geste et de la matière par l’artiste, présentée dans un format 50×70 cm qui impose sa présence. Les couches de peinture se superposent et s’entrelacent, la lumière émergeant d’un subtil jeu de tons chauds et froids. Le couteau à palette sculpte des arêtes nettes et des surfaces vibrantes, produisant un rythme dynamique qui capte le spectateur sur plusieurs niveaux.
La richesse chromatique et la profondeur structurelle de la composition créent une tension contemplative, entraînant l’observateur dans une expérience personnelle et sensorielle. Chaque couche, chaque marque, témoigne à la fois de discipline et d’intuition, reflétant l’équilibre délicat entre contrôle et spontanéité qui définit la vision de l’artiste.
Positionnée dans le marché contemporain de l’abstraction, cette peinture représente une pièce de collection premium, alliant excellence technique, intensité expressive et voix artistique singulière. C’est une œuvre qui attire non seulement l’attention mais invite aussi à la réflexion — une peinture qui révèle sa complexité au fil du temps.
Światło nie pochodzi od płomienia, lecz od samych świec. Innymi słowy, wszystko się ujawnia, nie pokazując niczego.
To dzieło ucieleśnia mistrzostwo artysty w gestach i pracy z materią, prezentowane w formacie 50×70 cm, który przyciąga uwagę. Warstwy farby nakładają się i przecinają, a światło wyłania się poprzez subtelną grę tonów ciepłych i zimnych. Szpachelka tworzy ostre krawędzie i żywe powierzchnie, wytwarzając dynamiczny rytm, który angażuje widza na wielu poziomach.
Chromatyczne bogactwo i strukturalna głębia kompozycji tworzą napięcie kontemplacyjne, wciągając obserwatora w osobiste, zmysłowe doświadczenie. Każda warstwa, każdy ślad, świadczą zarówno o dyscyplinie, jak i intuicji, odzwierciedlając delikatną równowagę między kontrolą a spontanicznością, która definiuje wizję artysty.
W kontekście współczesnego rynku abstrakcji, ten obraz reprezentuje wysokiej klasy kolekcjonerską pracę, łączącą doskonałość techniczną, ekspresyjną intensywność i unikalny głos artystyczny. To dzieło nie tylko przyciąga uwagę, ale także zaprasza do refleksji — obraz, który odsłania swoją złożoność z czasem.
Chromatic Detail
Let’s talk a bit about technique…I love colors. In my creations, I use all possible palettes, except for rare exceptions. With oil paint, a small amount on the palette can be mixed to achieve the desired tones or applied directly to the canvas. However, one must be careful—not to mix too much, or it all turns brown!I paint exclusively with a knife. For the base layer, I use a long-blade knife to spread the paint, smoothing the surface and preventing unexpected knife jumps. Sometimes the base is uniform; other times, I use several colors. I often reuse still-fresh paint from previous works to avoid unnecessary waste.For detail work, I use a small diamond-shaped knife, with a blade barely two centimeters long. Once the base is painted and dry, I may sketch a shape—especially for my cubist works. At that point, patience is key to "coloring in" and mastering long, straight lines.
Parlons un peu de technique…
J’adore les couleurs. Dans mes créations, j’utilise toutes les palettes possibles, sauf rares exceptions. Avec la peinture à l’huile, une petite quantité sur la palette peut être mélangée pour obtenir les tons désirés ou appliquée directement sur la toile. Cependant, il faut faire attention — trop mélanger, et tout devient marron !
Je peins exclusivement au couteau. Pour la couche de base, j’utilise un couteau à lame longue pour étaler la peinture, lisser la surface et éviter les sauts imprévus du couteau. Parfois la base est uniforme ; d’autres fois, j’utilise plusieurs couleurs. Je réutilise souvent la peinture encore fraîche de travaux précédents pour éviter le gaspillage.
Pour les détails, j’utilise un petit couteau en forme de diamant, avec une lame à peine de deux centimètres. Une fois la base peinte et sèche, je peux esquisser une forme — surtout pour mes œuvres cubistes. À ce moment, la patience est essentielle pour “colorier” et maîtriser les lignes longues et droites.
Porozmawiajmy trochę o technice…
Uwielbiam kolory. W moich dziełach używam wszystkich możliwych palet, z nielicznymi wyjątkami. Przy malarstwie olejnym niewielka ilość na palecie może być zmieszana w celu uzyskania pożądanych tonów lub nałożona bezpośrednio na płótno. Trzeba jednak uważać — jeśli pomiesza się zbyt dużo, wszystko robi się brązowe!
Maluję wyłącznie nożem. Do warstwy bazowej używam noża o długiej końcówce, aby rozprowadzić farbę, wygładzić powierzchnię i zapobiec nieprzewidzianym skokom noża. Czasem baza jest jednolita; innym razem używam kilku kolorów. Często ponownie wykorzystuję farbę wciąż świeżą z wcześniejszych prac, aby uniknąć niepotrzebnych odpadów.
Do detali używam małego noża w kształcie diamentu, o ostrzu ledwie dwucentymetrowym. Po pomalowaniu i wyschnięciu warstwy bazowej mogę naszkicować kształt — szczególnie w pracach kubistycznych. W tym momencie cierpliwość jest kluczowa, by “kolorować” i opanować długie, proste linie.
The Ghost Ship (30cm x 70cm, 2019)
In the mist float light shadows, Silhouettes of ships With solitary masts. Their sails brush The wind’s embrace, Beneath the moon, An almost latent calm. The waves whisper Distant secrets, Like lost voices, erased. It is morning. And in the sea, both clear and misty, A reflection appears, fragile, voiceless.
Dans la brume flottent de légères ombres, Silhouettes de navires Aux mâts solitaires. Leurs voiles effleurent L’étreinte du vent, Sous la lune, Un calme presque latent. Les vagues murmurent Des secrets lointains, Comme des voix perdues, effacées. C’est le matin. Et dans la mer, claire et brumeuse, Apparaît un reflet, fragile, sans voix.
We mgle unoszą się lekkie cienie, Sylwetki statków Z samotnymi masztami. Ich żagle muskają Uścisk wiatru, Pod księżycem, Prawie utajony spokój. Fale szepczą Odległe sekrety, Jak zagubione głosy, wymazane. Jest poranek. A w morzu, zarówno czystym, jak i mglistym, Pojawia się odbicie, kruche, bezgłośne.
Poppies (55cm x 55cm, 2019)
Poppies are beautiful flowers... they celebrate nature's blossoming.
Les coquelicots sont des fleurs magnifiques... ils célèbrent l’épanouissement de la nature.
Mak to piękne kwiaty... świętują rozkwit przyrody.
Aurochs (110cm x 70cm, 2023)
Here, the story is about a personal experience.I have a deep admiration for my ancestors, the prehistoric painter-engineers. This large painting took me about sixty hours to complete.How did they manage, these geniuses, without electricity, without stores to buy materials, already nomadic, and without photography?Did they have a specific role, or did they, like everyone else, hunt the mammoth and then, upon returning, "paint" for a while?
Ici, l’histoire parle d’une expérience personnelle. J’ai une profonde admiration pour mes ancêtres, les peintres-ingénieurs préhistoriques. Cette grande peinture m’a pris environ soixante heures. Comment ont-ils fait, ces génies, sans électricité, sans magasins pour acheter des matériaux, déjà nomades, et sans photographie ? Avaient-ils un rôle spécifique, ou, comme tout le monde, chassaient-ils le mammouth puis, de retour, “peignaient-ils” un moment ?
Tutaj opowieść dotyczy osobistego doświadczenia. Mam głębokie uznanie dla moich przodków, prehistorycznych malarzy-inżynierów. Ten duży obraz zajęło mi około sześćdziesięciu godzin. Jak sobie radzili, ci geniusze, bez elektryczności, bez sklepów do kupowania materiałów, już jako nomadzi i bez fotografii? Czy mieli określoną rolę, czy jak wszyscy inni, polowali na mamuty, a potem, po powrocie, “malowali” przez chwilę?
A Cottage in the Countryside (90cm x 80cm, 2023)
“The beautiful is that which pleases universally without a concept.” (Immanuel Kant)The dominant tones of yellow and green infuse the scene with a luminous, optimistic energy, while the subtle touches of violet, blue, and other colors enrich the composition, drawing the eye. This creates a visual rhythm that both captivates and calms. The absence of any obvious logic within the painting leaves ample space for the viewer’s imagination. The diffused rectangles open up a myriad of interpretations, symbolizing a world that is at once structured and chaotic. The juxtaposition of elements — the cottage, the water, the sun, the butterflies — invites us to contemplate the hidden connections between things, even when they are not immediately visible in a rational sense. The red sun commands attention, lending the piece an almost cosmic dimension. Its unusual hue suggests an intense energy, perhaps marking a culmination or the end of a cycle.
« Le beau est ce qui plaît universellement sans concept. » (Immanuel Kant)
Les tons dominants de jaune et de vert infusent la scène d’une énergie lumineuse et optimiste, tandis que les touches subtiles de violet, bleu et d’autres couleurs enrichissent la composition et attirent le regard. Cela crée un rythme visuel à la fois captivant et apaisant.
L’absence de logique évidente dans la peinture laisse beaucoup d’espace à l’imagination du spectateur. Les rectangles diffus ouverts offrent une multitude d’interprétations, symbolisant un monde à la fois structuré et chaotique. La juxtaposition des éléments — la maison, l’eau, le soleil, les papillons — invite à contempler les liens cachés entre les choses, même lorsqu’ils ne sont pas immédiatement visibles rationnellement.
Le soleil rouge attire l’attention, donnant à l’œuvre une dimension presque cosmique. Sa teinte inhabituelle suggère une énergie intense, peut-être marquant un aboutissement ou la fin d’un cycle.
„Piękno to to, co podoba się powszechnie bez pojęcia.” (Immanuel Kant)
Dominujące tony żółci i zieleni wypełniają scenę świetlistą, optymistyczną energią, podczas gdy subtelne akcenty fioletu, błękitu i innych kolorów wzbogacają kompozycję, przyciągając wzrok. Tworzy to rytm wizualny, który jednocześnie fascynuje i uspokaja.
Brak oczywistej logiki w obrazie pozostawia dużo przestrzeni dla wyobraźni widza. Rozproszone prostokąty otwierają mnóstwo interpretacji, symbolizując świat jednocześnie uporządkowany i chaotyczny. Zestawienie elementów — dom, woda, słońce, motyle — zaprasza do kontemplacji ukrytych powiązań między rzeczami, nawet gdy nie są od razu widoczne racjonalnie.
Czerwone słońce przyciąga uwagę, nadając dziełu niemal kosmiczny wymiar. Jego nietypowy odcień sugeruje intensywną energię, być może oznaczającą kulminację lub koniec cyklu.
The Timeless Glow (50cm x 70cm, 2024)
In the soft glow of a secret smile, She offers a mystery, peaceful and true. Her gaze lowered with delicate style, Shadow and Light blend in a tender hue.A fur cloak, refined in every way, Brushes her being with graceful ease. Her gathered hair, sculpted and staid, Whispers of harmony, calm as the breeze.In the mirror, a quiet reflection gleams, Revealing itself in a gentle stream. Six forget-me-nots, a sacred ring, Mark the path of a soul to spring.Thus, this painting, bathed in light, Weaves time and space into calm delight. A thread unites, almost unseen, The fleeting now with the eternal scene.
Dans la douce lumière d’un sourire secret, Elle offre un mystère, paisible et vrai. Son regard baissé avec délicatesse, Ombre et Lumière se fondent en une teinte tendre.
Un manteau de fourrure, raffiné en tous points, Effleure son être avec grâce. Ses cheveux rassemblés, sculptés et sages, Murmures d’harmonie, calmes comme la brise.
Dans le miroir, un reflet tranquille scintille, Se révélant dans un filet doux. Six myosotis, un anneau sacré, Marquent le chemin d’une âme vers le printemps.
Ainsi, ce tableau, baigné de lumière, Tisse temps et espace en une douce félicité. Un fil unit, presque invisible, L’instant fugace à la scène éternelle.
W miękkim blasku sekretnego uśmiechu, Ona ofiarowuje tajemnicę, spokojną i prawdziwą. Jej spojrzenie opuszczone w delikatnym stylu, Cień i Światło łączą się w czułym odcieniu.
Płaszcz z futra, dopracowany w każdym calu, Dotyka jej istoty z gracją. Jej upięte włosy, rzeźbione i spokojne, Szepty harmonii, spokojne jak bryza.
W lustrze błyszczy cichy refleks, Objawiający się w delikatnym strumieniu. Sześć niezapominajek, święty pierścień, Oznaczają drogę duszy ku wiośnie.
Tak więc ten obraz, skąpany w świetle, Splata czas i przestrzeń w spokojną rozkosz. Nić łączy, prawie niewidoczna, Przemijającą chwilę z wieczną sceną.
Aurora Fulminis (60cm x 80cm, 2019)
Feel the tension between cosmic and intimate forces, portraying a confrontation between what is buried within us and what bursts to the surface.The lightning, personified as a fragile, wavering giant, becomes a metaphor for primordial impulses and energies: a blend of desire, anger, and revelation.The field of cornflowers, peaceful and rooted, acts as a projection of what is conscious, visible, and controlled. It is an anchor amidst inner or outer turmoil. Yet, this fragile field is on the front lines, exposed to the impact of thunder and the raw energy of lightning.The white flashes, haloed in red, represent emotional catharsis: a moment when repressed tensions find an outlet. This luminous explosion could be interpreted as a manifestation of the unconscious suddenly surfacing, disrupting the balance but also paving the way for transformation.The multicolored sky suggests the passage from darkness to awakening. It invites us to face the unknown, to embrace the fragmentation and contradictions of being, while finding balance within this instability.
Ressentez la tension entre forces cosmiques et intimes, représentant une confrontation entre ce qui est enfoui en nous et ce qui surgit à la surface.
L’éclair, personnifié comme un géant fragile et vacillant, devient une métaphore des impulsions et énergies primordiales : un mélange de désir, de colère et de révélation.
Le champ de bleuets, paisible et enraciné, agit comme une projection de ce qui est conscient, visible et contrôlé. Il sert d’ancre au milieu du tumulte intérieur ou extérieur. Pourtant, ce champ fragile est en première ligne, exposé à l’impact du tonnerre et à l’énergie brute de la foudre.
Les éclairs blancs, auréolés de rouge, représentent la catharsis émotionnelle : un moment où les tensions réprimées trouvent une issue. Cette explosion lumineuse pourrait être interprétée comme la manifestation de l’inconscient qui surgit soudainement, perturbant l’équilibre mais ouvrant la voie à la transformation.
Le ciel multicolore suggère le passage de l’obscurité à l’éveil. Il nous invite à affronter l’inconnu, à embrasser la fragmentation et les contradictions de l’être, tout en trouvant un équilibre dans cette instabilité.
Poczuj napięcie między siłami kosmicznymi a intymnymi, przedstawiając konfrontację między tym, co ukryte w nas, a tym, co wypływa na powierzchnię.
Błyskawica, personifikowana jako kruchy, chwiejny olbrzym, staje się metaforą pierwotnych impulsów i energii: mieszanką pragnienia, gniewu i objawienia.
Pole chabrów, spokojne i zakorzenione, działa jako projekcja tego, co świadome, widoczne i kontrolowane. Jest kotwicą pośród wewnętrznego lub zewnętrznego chaosu. Jednak to kruche pole stoi na pierwszej linii, narażone na uderzenia grzmotu i surową energię pioruna.
Białe błyski, otoczone czerwienią, symbolizują katharsis emocjonalne: moment, w którym stłumione napięcia znajdują ujście. Ta świetlista eksplozja może być odczytana jako nagłe wynurzenie się nieświadomości, zaburzając równowagę, ale jednocześnie torując drogę transformacji.
Wielobarwne niebo sugeruje przejście od ciemności do przebudzenia. Zachęca nas do stawienia czoła nieznanemu, przyjęcia fragmentacji i sprzeczności bytu, jednocześnie znajdując równowagę w tej niestabilności.
The Virgin And The Child (50cm x 70cm, 2023)
This example of cubism does not aim to play with the viewer. However, if the title didn't announce it, it wouldn't always be obvious what the painting represents.In this work, the biblical scene is depicted through a geometric deconstruction. The Virgin, with her long tunic or perhaps seated on a rock, is revealed through a series of triangles in homogeneous colors. The faces retain a sense of human warmth, while the Star of Bethlehem brings a divine light.The broken shapes and fragmented colors symbolize the multiple facets of faith and humanity. Each triangle could be seen as a quest for understanding, an invitation to look beyond appearances and touch something deeper and more spiritual. The Star of Bethlehem reminds us that divine light can appear in various forms, and perhaps this abstraction helps us see sacred motherhood in a new light.What does this painting evoke for you?
Cet exemple de cubisme ne cherche pas à jouer avec le spectateur. Cependant, si le titre ne l’indiquait pas, il ne serait pas toujours évident de comprendre ce que représente la peinture.
Dans cette œuvre, la scène biblique est décomposée géométriquement. La Vierge, avec sa longue tunique ou peut-être assise sur un rocher, se révèle à travers une série de triangles de couleurs homogènes. Les visages conservent une chaleur humaine, tandis que l’Étoile de Bethléem apporte une lumière divine.
Les formes brisées et les couleurs fragmentées symbolisent les multiples facettes de la foi et de l’humanité. Chaque triangle peut être vu comme une quête de compréhension, une invitation à regarder au-delà des apparences et à toucher quelque chose de plus profond et spirituel. L’Étoile de Bethléem rappelle que la lumière divine peut apparaître sous diverses formes, et peut-être que cette abstraction nous aide à voir la maternité sacrée sous un nouveau jour.
Que vous évoque cette peinture ?
Ten przykład kubizmu nie ma na celu manipulowania widzem. Jednak gdyby tytuł tego nie ujawniał, nie zawsze byłoby oczywiste, co przedstawia obraz.
W tym dziele scena biblijna jest przedstawiona poprzez geometryczną dekonstrukcję. Maria, w długiej tunice lub być może siedząca na skale, ujawnia się poprzez serię trójkątów w jednolitych kolorach. Twarze zachowują ludzkie ciepło, podczas gdy Gwiazda Betlejemska wnosi boskie światło.
Połamane kształty i fragmentaryczne kolory symbolizują wiele aspektów wiary i człowieczeństwa. Każdy trójkąt można postrzegać jako poszukiwanie zrozumienia, zaproszenie do spojrzenia poza pozory i dotknięcia czegoś głębszego i duchowego. Gwiazda Betlejemska przypomina, że boskie światło może pojawiać się w różnych formach, a może ta abstrakcja pomaga nam dostrzec świętą macierzyńskość w nowym świetle.
Co wywołuje u Ciebie ten obraz?
Old Polish House (47cm x 37cm, 2019)
I look at this Polish house every day from my window.It is over one hundred and fifty years old. Called “Starówa” by its inhabitants, it stands as a quiet witness to time. Its walls remember lives full of twists and turns—forced departures, new beginnings, intertwined stories, despite the scars of the past.Today, it holds more than just bricks and timber—it carries the echoes of those who had to leave and those who came to live here. Across generations, gestures of respect have emerged, transcending memories.This painting captures not only its physical presence but also what cannot be seen: the layers of time, shared silences, and the hope that memory can unite rather than divide.
Je regarde cette maison polonaise tous les jours depuis ma fenêtre.
Elle a plus de cent cinquante ans. Appelée « Starówa » par ses habitants, elle se dresse comme un témoin silencieux du temps. Ses murs se souviennent de vies pleines de rebondissements : départs forcés, nouveaux commencements, histoires entremêlées, malgré les cicatrices du passé.
Aujourd’hui, elle contient plus que des briques et du bois : elle porte les échos de ceux qui ont dû partir et de ceux qui sont venus y vivre. Au fil des générations, des gestes de respect ont émergé, transcendant la mémoire.
Ce tableau capture non seulement sa présence physique, mais aussi ce qui ne peut être vu : les couches du temps, les silences partagés, et l’espoir que la mémoire peut unir plutôt que diviser.
Codziennie patrzę na ten polski dom z mojego okna.
Ma ponad sto pięćdziesiąt lat. Nazywany „Starówa” przez jego mieszkańców, stoi jako cichy świadek czasu. Jego ściany pamiętają życia pełne zwrotów akcji: przymusowe odejścia, nowe początki, splecione historie, pomimo blizn przeszłości.
Dziś zawiera więcej niż tylko cegły i drewno: niesie echo tych, którzy musieli odejść, i tych, którzy przyszli tu mieszkać. Na przestrzeni pokoleń pojawiły się gesty szacunku, przekraczające pamięć.
Ten obraz uchwycił nie tylko jego fizyczną obecność, ale także to, czego nie można zobaczyć: warstwy czasu, wspólne milczenia i nadzieję, że pamięć może łączyć, a nie dzielić.
Le Regard (40cm x 40cm, 2019)
From the shadows, an animal silhouette emerges. Indefinable yet strangely familiar.Its long snout, formidable canines, and russet fur sketch the contours of a wild creature.It is, however, its eye—profound and haunting—that captivates the gaze. A human-like stare, laden with meaning, like a silent echo between the beast and man. Is it the wisdom of an ancient being? A trace of sorrow? Resignation? Defiance?Before it, indifference is impossible. It watches, it questions, it challenges.And you, what do you see in this gaze?
Dans l’ombre, émerge la silhouette d’un animal. Indéfinissable mais étrangement familier.
Son long groin, ses canines imposantes et son pelage roux tracent les contours d’une créature sauvage.
Cependant, c’est son œil — profond et troublant — qui capte le regard. Un regard humain, chargé de sens, comme un écho silencieux entre la bête et l’homme. Est-ce la sagesse d’un être ancien ? Une trace de tristesse ? De résignation ? De défi ?
Devant lui, l’indifférence est impossible. Il observe, il questionne, il défie.
Et vous, que voyez-vous dans ce regard ?
Z cienia wyłania się sylwetka zwierzęcia. Nieokreślona, a jednak dziwnie znajoma.
Jej długi pysk, potężne kły i rudy futerko rysują kontury dzikiego stworzenia.
To jednak jego oko — głębokie i niepokojące — przyciąga wzrok. Spojrzenie podobne do ludzkiego, pełne znaczenia, jak cichy echo między bestią a człowiekiem. Czy to mądrość starożytnej istoty? Ślad smutku? Rezygnacji? Buntu?
Przed nim obojętność jest niemożliwa. Obserwuje, pyta, wyzywa.
A ty, co widzisz w tym spojrzeniu?
La Porte au Fantôme (80cm x 60cm, 2025)
Oil on canvas; where words fall silent… At the center of this work stands a stone doorframe. Its solid structure contrasts with a fluid background, vibrant with colors and textures, embodying the tension between order and the unknown.From the opening emanates a golden light, as if inviting the viewer to cross a threshold into another reality. This passage is not merely physical; it is symbolic and spiritual. Within this clarity, a face appears, calm yet direct in its gaze, welcoming the reflection of anyone who takes the time to truly look.The surrounding environment, saturated with warm, shifting hues, suggests constant transformation—a fertile instability. The steps at the foot of the door evoke progression: an ascent toward the light, an intimate initiation.This painting invites contemplation. It is not only about seeing, but about perceiving what emerges between the forms—an open space of presence where words fall silent. A presence that is at once intimate, spiritual, and universal.
*Huile sur toile ; là où les mots se taisent…* Au centre de cette œuvre se tient un encadrement de porte en pierre. Sa structure solide contraste avec un fond fluide, vibrant de couleurs et de textures, incarnant la tension entre ordre et inconnu.
De l’ouverture émane une lumière dorée, comme pour inviter le spectateur à franchir un seuil vers une autre réalité. Ce passage n’est pas seulement physique ; il est symbolique et spirituel. Dans cette clarté, un visage apparaît, calme mais direct dans son regard, accueillant le reflet de quiconque prend le temps de vraiment regarder.
L’environnement environnant, saturé de teintes chaudes et changeantes, suggère une transformation constante — une instabilité fertile. Les marches au pied de la porte évoquent la progression : une ascension vers la lumière, une initiation intime.
Cette peinture invite à la contemplation. Il ne s’agit pas seulement de voir, mais de percevoir ce qui émerge entre les formes — un espace ouvert de présence où les mots se taisent. Une présence à la fois intime, spirituelle et universelle.
*Olejne na płótnie; tam, gdzie słowa milkną…* W centrum tego dzieła stoi kamienna rama drzwi. Jej solidna konstrukcja kontrastuje z płynnym tłem, pełnym barw i faktur, ucieleśniając napięcie między porządkiem a nieznanym.
Z otwarcia emanuje złote światło, jakby zapraszając widza do przekroczenia progu do innej rzeczywistości. To przejście nie jest tylko fizyczne; jest symboliczne i duchowe. W tej jasności pojawia się twarz, spokojna, lecz bezpośrednia w spojrzeniu, witająca odbicie każdego, kto poświęca czas, by naprawdę spojrzeć.
Otoczenie, nasycone ciepłymi, zmieniającymi się odcieniami, sugeruje ciągłą transformację — płodną niestabilność. Schody u stóp drzwi symbolizują progresję: wznoszenie się ku światłu, intymną inicjację.
Ten obraz zaprasza do kontemplacji. Nie chodzi tylko o widzenie, lecz o dostrzeganie tego, co pojawia się między formami — otwartej przestrzeni obecności, gdzie słowa milkną. Obecności zarówno intymnej, duchowej, jak i uniwersalnej.
A Flying Boat (94cm x 94cm, 2020)
This painting represents a metaphorical journey.The boat appears to move through an introspective voyage. The sun, imposing in its presence, symbolizes a source of truth or energy, evoking a cycle of rebirth.The water flowing beneath the boat, aligned with the sun, suggests purification.The asymmetrical oars reflect an imbalance, an imperfect yet determined progression. The green clouds add an air of mystery, briefly obscuring the brilliant clarity of this sunrise or sunset.The richness of the warm hues infuses vitality and hope, embodying the idea that every transition, though marked by challenges, leads to a soothing and revealing light.
Cette peinture représente un voyage métaphorique.
La barque semble avancer dans une traversée introspective. Le soleil, imposant par sa présence, symbolise une source de vérité ou d’énergie, évoquant un cycle de renaissance.
L’eau qui s’écoule sous la barque, alignée avec le soleil, suggère la purification.
Les rames asymétriques traduisent un déséquilibre, une progression imparfaite mais déterminée. Les nuages verts ajoutent un mystère, masquant brièvement la clarté éclatante de ce lever ou coucher de soleil.
La richesse des teintes chaudes insuffle vitalité et espoir, incarnant l’idée que chaque transition, bien que ponctuée de défis, conduit vers une lumière apaisante et révélatrice.
Ten obraz przedstawia metaforyczną podróż.
Łódka zdaje się poruszać w introspektywnej wędrówce. Słońce, imponujące swoją obecnością, symbolizuje źródło prawdy lub energii, przywołując cykl odrodzenia.
Woda przepływająca pod łodzią, zgodnie z linią słońca, sugeruje oczyszczenie.
Nierówne wiosła odzwierciedlają brak równowagi, niedoskonały lecz zdecydowany postęp. Zielone chmury dodają tajemniczości, chwilowo zasłaniając jaskrawą klarowność tego wschodu lub zachodu słońca.
Bogactwo ciepłych odcieni wnosi witalność i nadzieję, ucieleśniając ideę, że każda przemiana, choć pełna wyzwań, prowadzi do kojącego i odkrywczego światła.
At the Threshold of the Turn (70cm x 80cm, 2019)
At the Threshold of the TurnShe walks lightly, along the golden thread of time.On the left — a half-open gate, breathing in silence.She could turn, return, lose herself somewhere else…But for now she keeps walking, hidden beneath the red flame of her own mystery.
À l’orée du détour
Elle avance légèrement, sur le fil d’or du temps.
À gauche — une barrière entrouverte, respirant dans le silence.
Elle pourrait tourner, revenir, s’oublier ailleurs…
Mais pour l’instant, elle continue d’avancer, abritée sous la flamme rouge de son mystère.
U progu zakrętu
Idzie lekko, na złotej nici czasu.
Po lewej — uchylona furtka, oddychająca w ciszy.
Mogłaby skręcić, wrócić, zapomnieć się gdzie indziej…
Ale na razie idzie dalej, skryta pod czerwonym płomieniem swojej tajemnicy.
The Wayward Bird (40cm x 40cm, 2024)
"The bird wanders through the ocean of flowers Under the frozen wind it glimpses its shadow."The painting captures a suspended moment, where the sandpiper seems lost in a vast field of flowers, far from its usual environment.The bird appears to question its own shadow. This encounter marks a moment of awareness: it cannot escape itself. The shadow is both memory and destiny, an inseparable presence that reminds it of where it comes from and asks where it is going. It embodies what we flee from and what inevitably catches up with us.Yet, the golden hue is not in total contrast with the light gray of the shadow, nor with the bright green of the field. This feeling of being lost transforms into a subtle revelation: the bird already belongs to this space. Its body blends like a natural light, as if this flowered field had always been within it. The space that seemed foreign becomes an inner mirror, a necessary stage before resuming its flight.In this way, may this silent journey resonate differently for the one—or perhaps especially the one—who crosses its gaze.
L’oiseau égaré
"L'oiseau s'égare dans l'océan des fleurs Sous le vent figé Il surprend son ombre."
Le tableau capture un moment suspendu, où le bécasseau semble égaré dans un vaste champ de fleurs, loin de son environnement habituel.
L’oiseau semble interroger son ombre. Cette rencontre marque une prise de conscience : il ne peut échapper à lui-même. L’ombre est à la fois mémoire et destinée, une présence inséparable qui lui rappelle d’où il vient et l’interroge sur où il va. Elle incarne ce que l’on fuit et ce qui, inévitablement, nous rattrape.
Mais aussi, cette couleur or n'est pas en contraste total avec le gris léger de l'ombre, ni avec le vert brillant du champ. Cette sensation d’égarement se transforme en une révélation discrète : l'oiseau appartient déjà à cet espace. Son corps se fond comme une lumière naturelle, comme si ce champ fleuri avait toujours été en lui. L’espace qui semblait étranger devient alors un miroir intérieur, une étape nécessaire avant de reprendre son vol.
Dans ce cas, que ce voyage silencieux résonne autrement pour celui—ou peut-être surtout pour celle—qui croisera son regard.
Zagubiony Ptak
"Ptak błąka się po oceanie kwiatów Pod zamrożonym wiatrem dostrzega swój cień."
Obraz uchwyca zawieszony moment, w którym sieweczka wydaje się zagubiona na rozległym polu kwiatów, daleko od swojego zwykłego środowiska.
Ptak zdaje się pytać o swój cień. To spotkanie oznacza moment świadomości: nie może uciec przed sobą. Cień jest zarówno pamięcią, jak i przeznaczeniem, nierozerwalną obecnością, która przypomina, skąd pochodzi, i pyta, dokąd zmierza. Uosabia to, czego unikamy, i to, co nieuchronnie nas dogania.
Jednak złoty odcień nie kontrastuje całkowicie z jasnoszarym cieniem ani z jaskrawą zielenią pola. To poczucie zagubienia przemienia się w subtelne objawienie: ptak już należy do tej przestrzeni. Jego ciało stapia się jak naturalne światło, jakby to kwieciste pole zawsze było w nim. Przestrzeń, która wydawała się obca, staje się wtedy wewnętrznym lustrem, koniecznym etapem przed wznowieniem lotu.
Niech ta cicha podróż rezonuje inaczej dla tego—lub może przede wszystkim dla tej—która spotka jego spojrzenie.
The Woman and the Hummingbird (50cm x 70cm, 2019)
In the soft light, Time stands still. The woman contemplates A hummingbird.It spreads its wings without beating them. Life calls. This is not a gentle harmony, Nor a bond that endures. The glass behind bears witness to the passage, Towards the infinite journey.The flowers, the cook, These are the days that follow. But in this moment, there is A tender light.
La Femme et le colibri
Dans la douce lumière, Le temps suspendu. La femme contemple Un colibri. Il déploie ses ailes sans les battre.
La vie appelle. Ce n'est pas une harmonie douce, Ni un lien qui perdure. Le verre derrière témoigne du passage, Vers l’infini voyage.
Les fleurs, la cuisinière, Ce sont les jours qui s’enchaînent. Mais dans cet instant, il y a Une douce chaleur.
Kobieta i Koliber
W delikatnym świetle, Czas zawieszony. Kobieta kontempluje Kolibra. Rozpościera swoje skrzydła, nie machając nimi.
Życie woła. To nie jest słodka harmonia, Ani więź, która trwa. Szkło za nią świadczy o przejściu, Ku nieskończonej podróży.
Kwiaty, kucharka, To dni, które się łączą. Ale w tej chwili jest Delikatne ciepło.
Boat with mosaic effect (40cm x 40cm, 2024)
There is so much to say about this small painting, which is full of secrets.First and foremost, it is a tribute to Roman mosaics.Moreover, the arrangement of the stars is no coincidence; it represents the southeastern portion of the night sky visible on October 27, 1999, in Versailles. Would you recognize the alignment of Aldebaran (Alpha Tauri), Saturn, and Jupiter with the Moon to the right? The Pleiades? Cassiopeia? Andromeda? The Big and Little Dippers? Orion?For those curious about the technique, the background imitates slate, evoking the night. The "colored stones" used for the mosaic are small lumps of oil paint, all applied with a palette knife.
Barque avec effet de mosaïque
Cette petite peinture recèle de nombreux secrets. Avant tout, elle rend hommage aux mosaïques romaines.
L’agencement des étoiles n’est pas aléatoire – il représente le ciel nocturne du sud-est tel qu’on pouvait le voir le soir du 27 octobre 1999 à Versailles. Reconnaissez-vous la position d’Aldébaran (également connu sous le nom d’Alfa Tauri), de Saturne et de Jupiter avec la Lune sur la droite ? Les Pléiades ? Ou peut-être apercevez-vous Cassiopée, Andromède, la Grande et la Petite Ourse, Orion et d’autres constellations ?
Pour les amateurs de technique : le fond de l’œuvre imite la texture du schiste du ciel nocturne. Les « petits cailloux » de la mosaïque sont de petites touches de peinture à l’huile. L’ensemble a été réalisé au couteau à peindre.
Łódź z efektem mozaiki
Ten niewielki obrazek skrywa wiele tajemnic. Przede wszystkim jest hołdem dla rzymskich mozaik.
Układ gwiazd nie jest przypadkowy – przedstawia południowo-wschodnią część nocnego nieba, jaką można było zobaczyć wieczorem 27 października 1999 roku w Wersalu. Czy rozpoznają Państwo położenie Aldebarana (znanego również jako Alfa Tauri), Saturna i Jowisza z Księżycem po prawej stronie? Plejady? A może dostrzegą Państwo Kasjopeję, Andromedę, Wielką i Małą Niedźwiedzicę, Oriona i inne konstelacje?
Dla ciekawych techniki: tło obrazu imituje fakturę łupka nocnego nieba. „Kolorowe kamyczki” mozaiki to niewielkie fragmenty farby olejnej. Całość została wykonana nożem malarskim.
Breath of Life (40cm x 40cm, 2023)
Painted at Dramont, on the French Riviera, this painting unfolds within a familiar Mediterranean landscape.
Light delineates three symbolic spaces. The sky first, fragmented and vibrant, crossed by flashes that evoke the instability of time and movement. The earth next, blooming, bathed in warm, sunny colors, grounded in a tangible, life-giving presence. Between them, the tree rises like a living axis — a link between rootedness and becoming, stability and constant change.
The material, shaped with a palette knife, intensifies this tension. It captures a moment where nature almost loudly affirms a renewed silence. In a word: light transforms matter into the breath of life.
Le Souffle du vivant
Peint au Dramont, sur la Côte d'Azur, ce tableau s’inscrit dans un paysage méditerranéen familier. La lumière y dessine trois espaces symboliques. Le ciel d’abord, fragmenté et vibrant, traversé d’éclats lumineux qui évoquent l’instabilité du temps et du mouvement. La terre ensuite, fleurie, baignée de couleurs chaudes et solaires, ancrée dans une présence charnelle et nourricière. Entre les deux, l’arbre se dresse comme un axe vivant — un lien entre l’enracinement et le devenir, entre la stabilité et le changement perpétuel. La matière, travaillée au couteau, intensifie cette tension. Elle capte un instant, où la nature affirme, presque bruyamment, un silence renouvelé. En un mot: la lumière transforme la matière en souffle du vivant.
Oddech życia
Namalowany w Dramont, na francuskim Lazurowym Wybrzeżu, ten obraz wpisuje się w znajomy krajobraz śródziemnomorski. Światło wyznacza w nim trzy przestrzenie symboliczne. Niebo najpierw, fragmentaryczne i pełne wibracji, przeszywane błyskami, które przywodzą na myśl nieustanny upływ czasu i ruch. Ziemia następnie, kwitnąca, skąpana w ciepłych, słonecznych barwach, zakorzeniona w cielesnej i życiodajnej obecności. Między nimi drzewo wznosi się jak oś życia — łącznik między zakorzenieniem a przemijaniem, między stabilnością a nieustanną zmianą. Materiał, modelowany szpachelką, wzmacnia to napięcie. Utrwala chwilę, w której natura niemal donośnie potwierdza swoje odwieczne milczenie. Jednym słowem: światło przemienia materię w oddech życia.
The Evening Sentinels (50cm x 80cm, 2023)
With its shadow, the rock feeds the fury. But the shepherd keeps watch, While the irises still rebel.Amaryllis and delphiniums mark the way, And the constellations rise from the umbellifers.The cornflowers brush, of their own accord, The mighty totems.
Les Sentinelles du Soir
Avec son ombre, le rocher nourrit la fureur. Mais le pâtre veille, Les iris qui encore se rebellent.
L’amaryllis, les delphiniums marquent les repères, Et les constellations viennent des ombellifères.
Les centaurées effleurent d’elles-mêmes Les puissants totems.
Strażnicy Wieczoru
Swoim cieniem skała karmi furię. Lecz pasterz czuwa, Irysy nadal się buntują.
Amarylisy i ostróżki wyznaczają drogę, A konstelacje wyłaniają się z baldaszkowców.
Chabry muskać same z siebie Potężne totemy.
Gargoyle (40cm x 40cm, 2021)
Of stone, upon her pedestal, she guards a thought.She was believed monstrous -- she is ancient.Her angles are scars, her smile, a knowing wink.I believe she keeps what we let slip away.
Une Gargouille
De pierre, sur son socle, elle protège une pensée.
On la crut monstrueuse -- elle est ancienne.
Ses angles sont des cicatrices, son sourire, un clin d’œil.
Je crois qu’elle garde ce que nous laissons fuir.
Gargulec
Z kamienia, na swoim cokole, chroni myśl.
Uznano ją za potworną -- jest po prostu dawna.
Jej kąty są bliznami, jej uśmiech — mrugnięciem oka.
Myślę, że strzeże tego, co pozwalamy uciec.
Exhibitions
MOK Konstantynów Łódzki, Poland — Solo Exhibition "Between Shadow and Light", 2025 Vic-sur-Seille, France — Group Exhibition "Renc'Art", 2025
International Recognitions
Luxembourg Art Prize — Certificate of Artistic Achievement, 2020Luxembourg Art Prize — Certificate of Artistic Achievement, 2025
Note: This certificate was awarded under my legal name. “Grand Chapeau” is my artistic pseudonym on this site.
